Ονείρα. καιρό είχα να σε δω μεσά στα ονειρά μου.
Και ηταν επωδυνο να μην σε βλέπω τόσο καιρό.... μου είχες λύψει...... δηλαδή μου λύπεις και τώρα που γραφώ αλλά το να σε βλέπω στα ονειρά μου ειναι τόσο σημαντικό και επουλώνει για λιγο... για εκεινη την στιγμή το οτι μου λύπεις...
---------------------------------------------------
Χθες το βράδυ έβαλα Ουίσκι σε ένα μικρό ποτήρι και έκατσα μπροστά απο τον υπολογιστή για να κάνω κατι που επρέπε να είχα κανει εδώ και καιρό. Ηπια μια-δυο γουλιές, ενιωσά το ποτο να μου καιει τον λαιμό και άνοιξα τον φακελό που είχα φωτογραφίες, εγγραφά του Μ. (του πρωτου΄' μου ερωτα)
Επαιζε το Plug in Baby δυνατά στα αυτία μου... αρχισά να κοιτάω μια-μια τις φωτογραφίες και επειτά αφου ξαναηπια λιγο για να "παρω δυναμή" αρχισα να τις διαγράφω μια-μια.... δεν καταφερα να τις διαγραψω όλες.. δεν μπορουσα.. μετά πηγα και στον recycle bin και αρχισά να τις διαγραφω εντελώς μια-μια ξανά... ηταν δύσκολο μα ένιωσα καλύτερα... μετά απο το καλύτερα λοιπον ένιωσα ξανα κενο....
Δεν ξερω δεν είμαι ακομά καλά. Νιωθω ενα τεράστιο κενό. Εκτος απο το ότι εχώ αρχισει να τον ξεπερνάω, εχώ τον J.K. που μου λύπει τρελά. Το οτι τον βλέπω στον υπνο μου ειναι το καλύτερο που μου συμβαινει το τελευταιο καιρό....νιωθω σαν να ζω μονο και μονο για τον βραδυνο ύπνο :|
το μονο που με κανει να νιωθω καλύτερα εκτος απο αυτό ειναι ότι την κυριακή επιτελους θα ερθουν καποιοι φιλοι μου... και ευελπιστώ να ξεχαστώ για λιγο....
Ειναι ωραίο να επισκεφτεσαι την μοναξιά... αλλα ασχημό να παραμενεις εκεί..
Εφ.